پس از آزادسازی مشروط واردات خودرو در اوایل دهه 1400 خورشیدی، واردکنندگان زیادی به سراغ محصولات جدید تویوتا رفتند که از میان آنها، شرکت‌های «معین خودرو ایرانیان» و «برساوش» گوی سبقت را از رقیبان‌شان ربودند و موفق شدند که نسل دوازدهم کرولا (اتاق E210) را زودتر از بقیه و البته در تیراژ بالاتر نسبت به سایر شرکت‌ها، به کشورمان بیاورند. اما علاوه بر کرولای جدید، برادر دوقلوی آن، یعنی «تویوتا لوین» نیز به کشورمان آمد و از بهار 1403 برای نخستین‌بار، تحویل خریداران ایرانی شد. تویوتا لوین وارداتی، که به نوعی، نسخه‌ای تغییرچهره یافته از تویوتا کرولاست، با همکاری شرکت GAC در کشور چین ساخته شده و در تمامی تیپ‌هایش، شباهت‌های زیادی به کرولا دارد. از نظر ظاهری، طراحی تویوتا لوین کاملا یادآور کرولابوده و ابعاد آن نیز تقریبا یکسان است. البته یکسری تفاوت‌های ظاهری جزئی، مانند طراحی سپر، چراغ‌ها و برخی جزئیات دیگر، این دو مدل را از هم متمایز می‌کند. لوین در نسخه توربو بنزینی، مجهز به موتور 1.2 لیتری توربو (9NR) است که دقیقا با قلب کرولای E210 یکسان بوده و به همین دلیل نیز عبارت نام‌آشنای D4T را روی صندوق عقب لوین توربو مشاهده می‌کنیم. این موتور، بهینه و کم‌مصرف است اما در عین حال، شتاب قابل قبولی را به راننده ارائه می‌دهد. گیربکس لوین و کرولا نیز یکسان و از نوع S-CVT است. این ویژگی‌ها باعث می‌شود که لوین توربو انتخاب مناسبی برای رانندگانی باشد که به دنبال خودرویی با عملکرد اقتصادی و کارآمد هستند. به عنوان یک خودروی اقتصادی شهری، لوین دارای مشخصات خوبی است، اما نمی‌توان آن را یک خودروی لوکس در نظر گرفت. با این حال، طراحی مدرن و خطوط دینامیک بدنه، جلوپنجره بزرگ و چراغ‌های LED، به جذابیت ظاهری این خودرو افزوده‌اند. فضای داخلی تویوتا لوین برای خانواده‌ها مناسب بوده و فضای بار آن نیز بزرگ و جادار است. این خودرو دارای هفت ایربگ است که یکی از آنها برای حفاظت از زانوی راننده طراحی شده است، که نشان‌دهنده توجه ویژه به ایمنی سرنشینان است. صندلی‌ها راحت و ارگونومیک بوده و فضای پا و سر کافی برای سرنشینان جلو و عقب فراهم می‌کند. همچنین، استفاده از مواد با کیفیت در داخل کابین، تجربه‌ای مطلوب را برای سرنشینان فراهم می‌کند.